Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego.
k.p.c. · art. 441
Publikacja DU/2026/468 · stan na 25.03.2026
Tekst publikacji źródłowej, nie potwierdzone aktualne brzmienie. Późniejsze zmiany nie są tu nałożone.
art. 441
Kopiuj link do art. 44^1Publikacja źródłowa
§ 1. Sąd Najwyższy może przekazać sprawę do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu z sądem występującym, jeżeli wymaga tego dobro wymiaru sprawiedliwości, w szczególności wzgląd na społeczne postrzeganie sądu jako organu bezstronnego.
Kopiuj link do art. 44^1 § 1Publikacja źródłowa
§ 2. O przekazanie sprawy może wystąpić sąd właściwy.
Kopiuj link do art. 44^1 § 2Publikacja źródłowa
Publikacja i źródła
Akt prawny
Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego.
Publikacja
DU/2026/468
Dane pobrane
16.10.2026
Zakres brzmień na datę
09.10.2024–16.10.2026, tylko wybrane jednostki
Uwagi do publikacji źródłowej (5)
Jednostka art. 131^1a § 1 ma kilka drukowanych brzmień. Zachowano wszystkie; właściwa wersja wymaga sprawdzenia dat i odnośników.
Jednostka art. 477^9 § 2^1 ma kilka drukowanych brzmień. Zachowano wszystkie; właściwa wersja wymaga sprawdzenia dat i odnośników.
Jednostka art. 477^9 § 3^1 ma kilka drukowanych brzmień. Zachowano wszystkie; właściwa wersja wymaga sprawdzenia dat i odnośników.
Jednostka art. 477^14 § 4 ma kilka drukowanych brzmień. Zachowano wszystkie; właściwa wersja wymaga sprawdzenia dat i odnośników.
Jednostka art. 479^45 ma kilka drukowanych brzmień. Zachowano wszystkie; właściwa wersja wymaga sprawdzenia dat i odnośników.
Oryginalne brzmienia źródeł, także późniejszych niż wybrana data. Bez automatycznej oceny zastosowania i bez ujednolicenia ich późniejszych zmian. Wykaz może być niepełny.
Wyniki: 81 z 81 · Publikacje: 12
DU/2024/1568 · Pozycje: 1
przepisy przywołane poza tekstem jednolitym
2. Podany w załączniku do niniejszego obwieszczenia tekst jednolity ustawy nie obejmuje:
1) art. 155 i art. 166 ustawy z dnia 18 listopada 2020 r. o doręczeniach elektronicznych (Dz. U. poz. 2320, z 2021 r.
poz. 1135, z 2022 r. poz. 1002 i 2754 oraz z 2023 r. poz. 1860 i 2699), które stanowią:
„Art. 155. 1. Organy administracji rządowej oraz jednostki budżetowe obsługujące te organy są obowiązane sto-
sować przepisy ustawy w zakresie doręczania korespondencji z wykorzystaniem publicznej usługi rejestrowanego do-
ręczenia elektronicznego lub publicznej usługi hybrydowej od dnia określonego w komunikacie wydanym na podstawie
ust. 10.
2. Organy władzy publicznej inne niż wymienione w ust. 1, w tym organy kontroli państwowej i ochrony prawa,
oraz jednostki budżetowe obsługujące te organy są obowiązane stosować przepisy ustawy w zakresie doręczania kores-
pondencji z wykorzystaniem publicznej usługi rejestrowanego doręczenia elektronicznego lub publicznej usługi hybrydo-
wej od dnia określonego w komunikacie wydanym na podstawie ust. 10.
3. Zakład Ubezpieczeń Społecznych i zarządzane przez niego fundusze oraz Kasa Rolniczego Ubezpieczenia Spo-
łecznego i fundusze zarządzane przez Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego są obowiązane stosować
przepisy ustawy w zakresie doręczania korespondencji z wykorzystaniem publicznej usługi rejestrowanego doręczenia
elektronicznego lub publicznej usługi hybrydowej od dnia określonego w komunikacie wydanym na podstawie ust. 10.
4. Narodowy Fundusz Zdrowia jest obowiązany stosować przepisy ustawy w zakresie doręczania korespondencji
z wykorzystaniem publicznej usługi rejestrowanego doręczenia elektronicznego lub publicznej usługi hybrydowej od
dnia określonego w komunikacie wydanym na podstawie ust. 10.
5. Agencje wykonawcze, instytucje gospodarki budżetowej, państwowe fundusze celowe, samodzielne publiczne
zakłady opieki zdrowotnej, uczelnie publiczne, Polska Akademia Nauk i tworzone przez nią jednostki organizacyjne,
państwowe i samorządowe instytucje kultury, inne państwowe lub samorządowe osoby prawne utworzone na podstawie
odrębnych ustaw w celu wykonywania zadań publicznych są obowiązane stosować przepisy ustawy w zakresie dorę-
czania korespondencji z wykorzystaniem publicznej usługi rejestrowanego doręczenia elektronicznego lub publicznej
usługi hybrydowej od dnia określonego w komunikacie wydanym na podstawie ust. 10.
6. Jednostki samorządu terytorialnego i ich związki oraz związki metropolitalne oraz samorządowe zakłady budże-
towe są obowiązane stosować przepisy ustawy w zakresie doręczania korespondencji z wykorzystaniem publicznej
usługi rejestrowanego doręczenia elektronicznego od dnia określonego w komunikacie wydanym na podstawie ust. 10,
a w zakresie doręczania korespondencji z wykorzystaniem publicznej usługi hybrydowej od dnia 1 października 2029 r.
7. Sądy i trybunały, komornicy, prokuratura, organy ścigania i Służba Więzienna są obowiązane stosować przepisy
ustawy w zakresie doręczania korespondencji z wykorzystaniem publicznej usługi rejestrowanego doręczenia elektro-
nicznego lub publicznej usługi hybrydowej od dnia 1 października 2029 r.
8. Minister Sprawiedliwości, mając na uwadze warunki techniczne i organizacyjne oraz konieczność zapewnienia
sprawnego toku postępowania, może określić, w drodze rozporządzenia, terminy, od których w postępowaniach
w sprawach z poszczególnych zakresów albo w poszczególnych sądach pismo procesowe będzie można wnosić także
na adres do doręczeń elektronicznych sądu, a organy procesowe będą mogły dokonywać doręczeń na adresy do doręczeń
elektronicznych wpisane do bazy adresów elektronicznych lub na adresy powiązane z kwalifikowaną usługą rejestro-
wanego doręczenia elektronicznego, za pomocą której wniesiono pismo, jeżeli adres do doręczeń elektronicznych
strony albo uczestnika postępowania nie został wpisany do bazy adresów elektronicznych, albo za pokwitowaniem
przez operatora wyznaczonego w ramach publicznej usługi hybrydowej.
9. Podmioty publiczne inne niż wymienione w ust. 1–7 są obowiązane stosować przepisy ustawy w zakresie do-
ręczania korespondencji z wykorzystaniem publicznej usługi rejestrowanego doręczenia elektronicznego lub publicznej
usługi hybrydowej od dnia 1 stycznia 2025 r.
9a. Udostępnienie punktu dostępu do usług rejestrowanego doręczenia elektronicznego w ruchu transgranicznym,
o którym mowa w art. 58 ust. 1 pkt 4, następuje od dnia określonego w komunikacie wydanym na podstawie ust. 10.
10. Minister właściwy do spraw informatyzacji, mając na uwadze uwarunkowania techniczne i organizacyjne nie-
zbędne do doręczania korespondencji z wykorzystaniem publicznej usługi rejestrowanego doręczenia elektronicznego
lub publicznej usługi hybrydowej oraz udostępnienia w systemie teleinformatycznym punktu dostępu do usług rejestro-
wanego doręczenia elektronicznego w ruchu transgranicznym, ogłasza w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej
komunikat określający termin wdrożenia rozwiązań technicznych umożliwiających:
1) podmiotom, o których mowa w:
a) ust. 1–5 oraz w art. 9 ust. 1 pkt 1–6 i 8, powszechne doręczanie i odbieranie korespondencji z wykorzysta-
niem publicznej usługi rejestrowanego doręczenia elektronicznego lub publicznej usługi hybrydowej,
b) ust. 6, powszechne doręczanie i odbieranie korespondencji z wykorzystaniem publicznej usługi rejestrowa-
nego doręczenia elektronicznego;
2) dostęp do usług rejestrowanego doręczenia elektronicznego w ruchu transgranicznym.
11. Termin określony w komunikacie nie może być wcześniejszy niż dzień 30 marca 2024 r. i późniejszy niż dzień
1 stycznia 2025 r.
12. Komunikat ogłasza się w terminie co najmniej 90 dni przed dniem wdrożenia rozwiązań technicznych okreś-
lonym w tym komunikacie.”
„Art. 166. Ustawa wchodzi w życie z dniem 5 października 2021 r., z wyjątkiem:
1) art. 145 i art. 146, które wchodzą w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia;
2) art. 80, art. 115, art. 144 i art. 161, które wchodzą w życie po upływie 7 dni od dnia ogłoszenia;
3) art. 96 pkt 18, art. 130, art. 134, art. 149 ust. 1 oraz art. 150, które wchodzą w życie po upływie 14 dni od dnia
ogłoszenia;
4) art. 38 ust. 6, art. 50, art. 52 ust. 5–7, art. 54 ust. 1–5 oraz art. 57 ust. 4, które wchodzą w życie po upływie 30 dni
od dnia ogłoszenia;
5) art. 9 ust. 1 pkt 1–6 i 8, art. 11 pkt 2, art. 16 ust. 1, art. 18 ust. 2, art. 28 pkt 2 lit. b i c, art. 31, art. 58 ust. 1 pkt 4,
art. 63, art. 83 oraz art. 141, które wchodzą w życie z dniem określonym w komunikacie wydanym na podstawie
art. 155 ust. 10;
6) art. 122, który wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2022 r., z wyjątkiem pkt 5, który wchodzi w życie z dniem
1 stycznia 2026 r.;
7) (uchylony)
8) art. 126 pkt 8, który wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2023 r.;
9) art. 9 ust. 1 pkt 9, który wchodzi w życie z dniem 1 października 2026 r.;
10) art. 82 pkt 2, w zakresie dodawanego art. 100b, i art. 159, które wchodzą w życie z dniem 1 października 2028 r.;
11) art. 82 pkt 1, 2, w zakresie dodawanego art. 100a, i pkt 3–21, art. 93, art. 96 pkt 1–17 i 19, art. 105 oraz art. 162,
które wchodzą w życie z dniem 1 października 2029 r.”;
2) art. 71 ustawy z dnia 7 lipca 2023 r. o świadczeniu wspierającym (Dz. U. poz. 1429 i 2760), który stanowi:
„Art. 71. Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2024 r., z wyjątkiem:
1) art. 4 ust. 1:
a) pkt 3 – w zakresie osób, którym w decyzji ustalającej poziom potrzeby wsparcia potrzebę tę określono na po-
ziomie 85 i 86 punktów w skali potrzeby wsparcia, o której mowa w art. 4b ust. 1 ustawy zmienianej w art. 39,
b) pkt 4,
c) pkt 5 – w zakresie osób, którym w decyzji ustalającej poziom potrzeby wsparcia potrzebę tę określono na po-
ziomie 78 i 79 punktów w skali potrzeby wsparcia, o której mowa w art. 4b ust. 1 ustawy zmienianej w art. 39
– które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2025 r.;
2) art. 4 ust. 1:
a) pkt 5 – w zakresie osób, którym w decyzji ustalającej poziom potrzeby wsparcia potrzebę tę określono na po-
ziomie 75–77 punktów w skali potrzeby wsparcia, o której mowa w art. 4b ust. 1 ustawy zmienianej w art. 39,
b) pkt 6
– które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2026 r.;
3) art. 37, art. 38, art. 42, art. 43 pkt 2 i 7, art. 44 pkt 3 lit. b i pkt 4, art. 47, art. 49, art. 50, art. 52–54, art. 57, art. 59,
art. 60, art. 63 ust. 5 i 16, które wchodzą w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia;
4) art. 40 pkt 13 i 14 oraz art. 61, które wchodzą w życie z dniem 1 sierpnia 2023 r.;
5) art. 39, który wchodzi w życie po upływie 3 miesięcy od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem:
a) pkt 5 w zakresie art. 6b^3 ust. 4 pkt 1, który wchodzi w życie z dniem wdrożenia rozwiązań technicznych
umożliwiających świadczenie usługi określonej w art. 6b^3 ust. 4 pkt 1 ustawy zmienianej w art. 39, określo-
nym w komunikacie, o którym mowa w art. 66,
b) pkt 10–13, które wchodzą w życie z dniem ogłoszenia;
6) art. 56 pkt 1, art. 67 i art. 70, które wchodzą w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia;
7) art. 56 pkt 2, który wchodzi w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia, z mocą od dnia 1 lipca 2023 r.”;
3) art. 32, art. 39 i art. 40 ustawy z dnia 7 lipca 2023 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania cywilnego, ustawy –
Prawo o ustroju sądów powszechnych, ustawy – Kodeks postępowania karnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U.
poz. 1860), które stanowią:
„Art. 32. 1. W postępowaniach wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie art. 1 pkt 15–20, 22–32
i 34 oraz art. 15 i art. 20 niniejszej ustawy sąd rozpoznaje sprawę w składzie zgodnym z przepisami ustawy zmienianej
w art. 1, art. 15 i art. 20 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą. Jeżeli na podstawie przepisów dotychczasowych do
rozpoznania sprawy wyznaczono skład trzech sędziów, dalsze jej prowadzenie przejmuje sędzia wyznaczony jako sprawo-
zdawca. Czynności dokonane przez sąd w składzie zgodnym z przepisami dotychczasowymi pozostają w mocy. Sąd
rozpoznaje sprawę w składzie zgodnym z przepisami dotychczasowymi, jeżeli przed dniem wejścia w życie niniejszej
ustawy doszło do zamknięcia rozprawy.
2. Przepisy art. 387 § 1–2 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, stosuje się do orze-
czeń wydanych po dniu wejścia w życie niniejszej ustawy.”
„Art. 39. 1. Terminy przedawnienia karalności czynu oraz przedawnienia wykonania kary w sprawach o przestępstwa
i przestępstwa skarbowe, których bieg zgodnie z art. 15zzr^1 ustawy zmienianej w art. 28 nie rozpoczął się, rozpoczy-
nają bieg z dniem wejścia w życie niniejszej ustawy w zakresie odnoszącym się do art. 28 pkt 1.
2. Terminy przedawnienia karalności czynu oraz przedawnienia wykonania kary w sprawach o przestępstwa
i przestępstwa skarbowe, których bieg uległ zawieszeniu na podstawie art. 15zzr^1 ustawy zmienianej w art. 28, biegną
dalej z dniem wejścia w życie niniejszej ustawy w zakresie odnoszącym się do art. 28 pkt 1.
3. Czynności dokonane przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy zgodnie z art. 15zzs^9 ustawy zmienianej
w art. 28 uważa się za czynności dokonane zgodnie z art. 1311a ustawy zmienianej w art. 1.
Art. 40. Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem:
1) art. 28 pkt 1, art. 30 pkt 2–6, art. 31 pkt 1 lit. a, c–e, f w zakresie pkt 67 lit. b, oraz lit. g i h, pkt 2–4 oraz art. 39
ust. 1 i 2, które wchodzą w życie z dniem 1 października 2023 r.;
2) art. 2 pkt 1, pkt 6 lit. b, pkt 14, 16 i 17 oraz art. 33, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2024 r.;
3) art. 6, art. 7, art. 9, art. 12, art. 13, art. 17–19 i art. 21 pkt 2 w zakresie art. 13 § 3a pkt 1 oraz art. 22, art. 23, art. 25
i art. 38, które wchodzą w życie po upływie 3 miesięcy od dnia ogłoszenia;
4) art. 1 pkt 1–14, 21 i 33, art. 2 pkt 6 lit. a, pkt 8, 12 i 15, art. 3 pkt 1, 6, 10 i 16–20, art. 4, art. 5, art. 10, art. 11,
art. 24 pkt 1, art. 28 pkt 2 – w zakresie uchylenia art. 15zzs^1 ust. 1 pkt 1 i 2, ust. 2 i 3, art. 28 pkt 3 oraz art. 39
ust. 3, które wchodzą w życie po upływie 6 miesięcy od dnia ogłoszenia;
5) art. 30 pkt 1, art. 31 pkt 1 lit. b oraz f w zakresie pkt 67 lit. c, które wchodzą w życie z dniem 14 marca 2024 r.;
6) art. 14, który wchodzi w życie z dniem 1 października 2029 r.”;
4) art. 12 ustawy z dnia 28 lipca 2023 r. o zmianie ustawy – Kodeks rodzinny i opiekuńczy oraz niektórych innych ustaw
(Dz. U. poz. 1606), który stanowi:
„Art. 12. Ustawa wchodzi w życie po upływie 6 miesięcy od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem art. 1 pkt 1–3, art. 5,
art. 7 pkt 6 w zakresie rozdziałów 4c i 4d, art. 8 oraz art. 9, które wchodzą w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.”;
5) art. 12 i art. 14 ustawy z dnia 28 lipca 2023 r. o zmianie ustawy – Kodeks cywilny oraz niektórych innych ustaw (Dz. U.
poz. 1615), które stanowią:
„Art. 12. 1. Do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy stosuje się
przepisy ustaw zmienianych w art. 2, art. 3 i art. 6 pkt 9 i 11, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.
2. Do spadków otwartych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy stosuje się przepis art. 101 § 4 ustawy
zmienianej w art. 2, jeżeli termin do złożenia oświadczenia o przyjęciu lub o odrzuceniu spadku nie upłynął przed
dniem wejścia w życie niniejszej ustawy.
3. Do oświadczeń, o których mowa w art. 640 § 1 ustawy zmienianej w art. 3, składanych przed dniem wejścia
w życie niniejszej ustawy, oraz do zawiadomień, o których mowa w art. 652 ustawy zmienianej w art. 3, dokonywanych
przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, stosuje się przepisy ustawy zmienianej w art. 3 w brzmieniu dotych-
czasowym.
4. Przepisy art. 57 § 1 i art. 58 § 1 ustawy zmienianej w art. 6 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą stosuje się
do obwieszczeń o wolnych stanowiskach sędziowskich opublikowanych po dniu wejścia w życie niniejszej ustawy oraz
do postępowań w sprawie powołania do pełnienia urzędu na stanowisku sędziowskim wszczętych po dniu wejścia
w życie niniejszej ustawy.”
„Art. 14. Ustawa wchodzi w życie po upływie 3 miesięcy od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem:
1) art. 1 pkt 1–3 i art. 3 pkt 10, które wchodzą w życie po upływie miesiąca od dnia ogłoszenia;
2) art. 4 i art. 9, które wchodzą w życie po upływie 12 miesięcy od dnia ogłoszenia.”;
6) art. 12 ustawy z dnia 28 lipca 2023 r. o zmianie ustawy o emeryturach pomostowych oraz niektórych innych ustaw
(Dz. U. poz. 1667), który stanowi:
„Art. 12. Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2024 r., z wyjątkiem:
1) art. 2 i 6, które wchodzą w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia;
2) art. 8–11, które wchodzą w życie z dniem 1 września 2023 r.”;
7) art. 9 ustawy z dnia 9 maja 2024 r. o zmianie ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych oraz niektórych innych ustaw
(Dz. U. poz. 863), który stanowi:
„Art. 9. Ustawa wchodzi w życie pierwszego dnia miesiąca następującego po upływie 4 miesięcy od dnia ogło-
szenia, z wyjątkiem art. 8, który wchodzi w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia.”;
8) art. 88 ustawy z dnia 15 maja 2024 r. o wspieraniu rodziców w aktywności zawodowej oraz w wychowaniu dziecka –
„Aktywny rodzic” (Dz. U. poz. 858), który stanowi:
„Art. 88. Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 października 2024 r., z wyjątkiem:
1) art. 5, art. 55 ust. 4–7, art. 68 pkt 18 i 19, art. 75 ust. 14 i art. 78–81, które wchodzą w życie z dniem następującym
po dniu ogłoszenia;
2) art. 68 pkt 3 i art. 86, które wchodzą w życie z dniem 28 czerwca 2024 r.;
3) art. 68 pkt 7 lit. a tiret pierwsze, pkt 8, pkt 9, pkt 10 lit. a tiret pierwsze i pkt 11, art. 76 i art. 77, które wchodzą
w życie z dniem 1 czerwca 2025 r.;
4) art. 68 pkt 4, pkt 15 lit. b, pkt 16 lit. b, pkt 17 lit. a i pkt 18 lit. d oraz art. 83, które wchodzą w życie z dniem 1 stycz-
nia 2026 r.”;
9) art. 43 ustawy z dnia 23 maja 2024 r. o bonie energetycznym oraz o zmianie niektórych ustaw w celu ograniczenia cen
energii elektrycznej, gazu ziemnego i ciepła systemowego (Dz. U. poz. 859), który stanowi:
„Art. 43. Ustawa wchodzi w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia, z wyjątkiem:
1) art. 11, art. 21, art. 23 pkt 1 lit. b tiret drugie oraz pkt 6, art. 24 pkt 10, art. 29, art. 34, art. 35 i art. 39–41, które
wchodzą w życie z dniem 1 lipca 2024 r.;
2) art. 23 pkt 1 lit. a, w zakresie w jakim dotyczy wyłączenia odbiorców, którzy zawarli umowę z ceną dynamiczną
energii elektrycznej, o której mowa w art. 3 pkt 6d ustawy zmienianej w art. 11, oraz art. 26 pkt 1, które wchodzą
w życie z dniem 24 sierpnia 2024 r.”;
10) art. 124 ustawy z dnia 12 lipca 2024 r. – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo komunikacji elektronicznej (Dz. U.
poz. 1222), który stanowi:
„Art. 124. Ustawa wchodzi w życie po upływie 3 miesięcy od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem:
1) art. 1, art. 39 pkt 11 lit. b w zakresie art. 16a ust. 4 pkt 2c i 2d, art. 46 pkt 5, art. 52 pkt 1, art. 63, art. 68 ust. 2,
art. 80 ust. 3 i 5–8 oraz art. 120, które wchodzą w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia;
2) art. 44 pkt 9 w zakresie art. 20 ust. 1 pkt 2 lit. b, który wchodzi w życie z dniem 1 grudnia 2024 r.;
3) art. 39 pkt 24 i 27, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2025 r.;
4) art. 39 pkt 31, który wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia;
5) art. 49 i art. 106, które wchodzą w życie z dniem 18 października 2024 r.”;
11) art. 9 ustawy z dnia 24 lipca 2024 r. o zmianie ustawy o dochodzeniu roszczeń w postępowaniu grupowym oraz nie-
których innych ustaw (Dz. U. poz. 1237), który stanowi:
„Art. 9. Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.”.
Marszałek Sejmu: S. Hołownia
1. Przepisy niniejszej ustawy stosuje się do postępowań wszczętych od dnia jej wejścia w życie.
2. W postępowaniach wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy przepis art. 4^1
ustawy zmienianej w art. 18, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, stosuje się do czynności procesowych podjętych po
dniu wejścia w życie niniejszej ustawy.
Główny Inspektor Pracy, niepóźniej niż w terminie miesiąca od dnia wejścia w życie niniejszego przepisu, uzyska
zatwierdzenie strategii, o której mowa w art. 18 ust. 8 ustawy zmienianej w art. 1.
Główny Inspektor Pracy, niepóźniej niż w terminie miesiąca od dnia wejścia w życie niniejszego przepisu,
przeprowadzi audyt bezpieczeństwa informatycznego w Państwowej Inspekcji Pracy i sporządzi raport z audytu.
Główny Inspektor Pracy, Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych i Szef Krajowej Administracji Skarbowej,
niepóźniej niż w terminie miesiąca od dnia wejścia w życie niniejszego przepisu, utworzą, w drodze porozumienia, i powołają międzyinstytucjonalny zespół zadaniowy do spraw oceny ryzyka w celu zwiększenia skuteczności kontroli Państwowej
Inspekcji Pracy.
Główny Inspektor Pracy przedłoży z urzędu Marszałkowi Sejmu oraz na wniosek ministrowi właściwemu
do spraw pracy:
1) zarządzenie, o którym mowa w art. 37aa ustawy zmienianej w art. 1 – niepóźniej niż w terminie miesiąca od dnia wejścia
w życie niniejszego przepisu Marszałkowi Sejmu oraz w terminie 30 dni od dnia złożenia wniosku ministrowi właściwemu do spraw pracy;
2) raport z audytu i porozumienie, o których mowa odpowiednio w art. 10 i art. 11 – niepóźniej niż w terminie 7 dni od
upływu terminów, o których mowa odpowiednio w art. 10 i art. 11, Marszałkowi Sejmu oraz w terminie 7 dni od dnia
złożenia wniosku ministrowi właściwemu do spraw pracy.
Do umów cywilnoprawnych, na podstawie których jest świadczona praca, zawartych przed dniem wejścia
w życie niniejszej ustawy i trwających w tym dniu, stosuje się przepisy ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym
niniejszą ustawą.
Do postępowań sądowych wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy,
w których Państwowa Inspekcja Pracy wniosła powództwo o ustalenie istnienia lub treści stosunku pracy, stosuje się przepisy ustawy zmienianej w art. 2, w brzmieniu obowiązującym przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy.
Podmiot, który przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy zawarł z osobą wykonującą pracę umowę cywilnoprawną lub na rzecz którego osoba faktycznie świadczy pracę za wynagrodzeniem, mimo że stosunek ten spełnia wszystkie
cechy stosunku pracy, o których mowa w art. 22 § 1 ustawy zmienianej w art. 3, i który w terminie 12 miesięcy od dnia
wejścia w życie niniejszej ustawy dobrowolnie doprowadzi do stanu zgodnego z prawem przez zawarcie umowy o pracę,
nie podlega odpowiedzialności określonej w art. 281 § 1 pkt 1 ustawy zmienianej w art. 3.
1. Do zamówień na usługi lub dostawy udzielanych przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych do dnia 31 grudnia
2026 r. w związku z zapewnieniem systemu teleinformatycznego, o którym mowa w art. 68ac ustawy zmienianej w art. 5,
nie stosuje się przepisów ustawy z dnia 11 września 2019 r. – Prawo zamówień publicznych (Dz. U. z 2024 r. poz. 1320,
z późn. zm.).
2. Zamawiający, w terminie 7 dni od dnia udzielenia zamówienia, o którym mowa w ust. 1, zamieszcza w Biuletynie
Zamówień Publicznych informację o udzieleniu tego zamówienia, w której podaje:
1) nazwę i adres siedziby zamawiającego;
2) datę i miejsce zawarcia umowy lub informację o zawarciu umowy drogą elektroniczną;
3) opis przedmiotu umowy, z wyszczególnieniem odpowiednio ilości rzeczy lub innych dóbr oraz zakresu usług;
4) cenę albo cenę maksymalną, jeżeli cena nie jest znana w chwili zamieszczenia ogłoszenia;
5) okoliczności faktyczne uzasadniające udzielenie zamówienia bez zastosowania przepisów o zamówieniach publicznych;
6) nazwę (firmę) podmiotu albo imię i nazwisko osoby, z którymi została zawarta umowa.
Po upływie 12 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy minister właściwy do spraw pracy przygotuje ocenę jej funkcjonowania i przedstawi ją Marszałkowi Sejmu, Radzie Dialogu Społecznego i Radzie Ochrony Pracy.
1. Maksymalny limit wydatków z budżetu państwa dla części budżetowej 12 – Państwowa Inspekcja Pracy
przeznaczonych na wykonywanie zadań wynikających z niniejszej ustawy wynosi:
1) w 2026 r. – 28,2 mln zł;
2) w 2027 r. – 60,6 mln zł;
3) w 2028 r. – 73,5 mln zł;
4) w 2029 r. – 75,0 mln zł;
5) w 2030 r. – 65,8 mln zł;
6) w 2031 r. – 70,3 mln zł;
7) w 2032 r. – 70,9 mln zł;
8) w 2033 r. – 70,9 mln zł;
9) w 2034 r. – 72,7 mln zł;
10) w 2035 r. – 74,5 mln zł.
2. Maksymalny limit wydatków z budżetu państwa dla części budżetowej 15 – Sądy powszechne przeznaczonych
na wykonywanie zadań wynikających z niniejszej ustawy wynosi:
1) w 2026 r. – 0 zł;
2) w 2027 r. – 6,7 mln zł;
3) w 2028 r. – 7,2 mln zł;
4) w 2029 r. – 7,5 mln zł;
5) w 2030 r. – 7,8 mln zł;
6) w 2031 r. – 8,1 mln zł;
7) w 2032 r. – 8,5 mln zł;
8) w 2033 r. – 8,8 mln zł;
9) w 2034 r. – 9,2 mln zł;
10) w 2035 r. – 9,6 mln zł.
3. W przypadku zagrożenia przekroczenia limitu wydatków, o których mowa w ust. 1, zostanie zastosowany mechanizm
korygujący polegający na ograniczeniu kosztów rzeczowych Państwowej Inspekcji Pracy związanych z realizacją zadań.
4. Organem monitorującym wykorzystanie limitów wydatków, o których mowa w ust. 1, będzie dysponent 12 części
budżetu państwa – Główny Inspektor Pracy.
5. Organem monitorującym wykorzystanie limitów wydatków, o których mowa w ust. 2, będzie dysponent 15 części
budżetu państwa – Minister Sprawiedliwości.
W okresie od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy do dnia poprzedzającego dzień wejścia w życie art. 1
pkt 2 lit. a tiret drugie niniejszej ustawy, do wydawania orzeczeń przez osoby wykonujące samodzielny zawód medyczny,
o których mowa w art. 4 pkt 21 ustawy zmienianej w art. 1, w sprawach, o których mowa w art. 85a ust. 2 ustawy zmienianej w art. 1, stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące orzekania przez lekarzy orzeczników Zakładu Ubezpieczeń
Społecznych.
W okresie od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy do dnia poprzedzającego dzień wejścia w życie art. 1
pkt 2 lit. b niniejszej ustawy Zakład Ubezpieczeń Społecznych zawiera umowy, o których mowa w art. 85b ust. 1 ustawy
zmienianej w art. 1, z wyłączeniem przepisów ustawy z dnia 11 września 2019 r. – Prawo zamówień publicznych (Dz. U.
z 2024 r. poz. 1320, z późn. zm.).
Do postępowań w sprawie kierowania na rehabilitację leczniczą w ramach prewencji rentowej, o której mowa
w art. 69 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1, wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy,
stosuje się przepisy dotychczasowe.
W terminie miesiąca od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych
dostosuje wynagrodzenie osób, o których mowa w art. 85b ust. 1 i 2 ustawy zmienianej w art. 1, z którymi jest zawarta
umowa o pracę, do zasad, o których mowa w art. 85b ust. 3–5 ustawy zmienianej w art. 1.
1. Do wydawania orzeczeń lekarzy orzeczników Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz komisji lekarskich
Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w sprawach wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie art. 1 pkt 9
w zakresie art. 85a ust. 1 i art. 85c–85j niniejszej ustawy stosuje się przepisy art. 85c–85j ustawy zmienianej w art. 1.
2. Do orzeczeń komisji lekarskich Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, wydanych przed dniem wejścia w życie art. 3
pkt 2 i 3 niniejszej ustawy, będących podstawą decyzji organu rentowego, od których wniesiono odwołanie stosuje się przepisy art. 477^9 § 2^1 oraz art. 477^14 § 4 ustawy zmienianej w art. 3, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, odnoszące się do
orzeczeń lekarzy orzeczników Zakładu Ubezpieczeń Społecznych wydanych w wyniku ponownego rozpatrzenia sprawy.
Do postępowań w sprawie ustalania okoliczności, o których mowa w art. 17 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 13,
w brzmieniu dotychczasowym, wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, stosuje się
przepisy dotychczasowe.
Do postępowań dotyczących odwołania od decyzji w sprawie cofnięcia upoważnienia do wystawiania
zaświadczeń lekarskich o czasowej niezdolności do pracy, o których mowa w art. 60 ust. 1, 2, 4 i 5 ustawy zmienianej
w art. 13, w brzmieniu dotychczasowym, jeżeli ta decyzja została wydana przed dniem wejścia w życie art. 13 pkt 7 niniejszej ustawy, stosuje się przepisy dotychczasowe.
Do postępowań w sprawie przeprowadzania kontroli prawidłowości orzekania o czasowej niezdolności do
pracy i wystawiania zaświadczeń lekarskich, o których mowa w art. 59 ustawy zmienianej w art. 13, w brzmieniu dotychczasowym, wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie art. 13 pkt 6 niniejszej ustawy, stosuje się przepisy
dotychczasowe.
Do postępowań w sprawie przeprowadzania kontroli prawidłowości wykorzystywania zwolnień od pracy
zgodnie z ich celem oraz formalnej kontroli zaświadczeń lekarskich, o których mowa w art. 68 ustawy zmienianej w art. 13,
w brzmieniu dotychczasowym, wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, stosuje się
przepisy dotychczasowe.
Przepisy ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą stosuje się również do zachowań
polegających na:
1) wielokrotnym naruszeniu wobec pracownika zasady równego traktowania w zatrudnieniu,
2) uporczywym nękaniu pracownika
– które rozpoczęły się przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy i trwały po dniu jej wejścia w życie.
W terminie 6 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy pracodawcy dostosują regulamin pracy do
wymagań określonych w niniejszej ustawie albo wydadzą regulamin, o którym mowa w art. 94^3a § 1 ustawy zmienianej
w art. 1.
Do postępowań wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy stosuje się przepisy ustawy zmienianej w art. 2 w brzmieniu dotychczasowym.
1. Tworzy się Komisję Rozwoju i Bezpieczeństwa Sztucznej Inteligencji.
2. Sejm za zgodą Senatu powołuje Przewodniczącego Komisji Rozwoju i Bezpieczeństwa Sztucznej Inteligencji w terminie 2 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy.
3. Pierwsze posiedzenie Komisji Rozwoju i Bezpieczeństwa Sztucznej Inteligencji jej Przewodniczący zwołuje w terminie 3 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy.
4. Minister właściwy do spraw informatyzacji podejmuje działania niezbędne w celu utworzenia w urzędzie obsługującym tego ministra komórki organizacyjnej, o której mowa w art. 43 ust. 2, oraz rozpoczęcia działalności przez tę komórkę,
Komisję Rozwoju i Bezpieczeństwa Sztucznej Inteligencji i jej Przewodniczącego w terminie 2 miesięcy od dnia wejścia
w życie ustawy.
1. Maksymalny limit wydatków z budżetu państwa będących skutkiem finansowym wejścia w życie ustawy
wynosi w:
1) 2026 r. – 9,30 mln zł;
2) 2027 r. – 23,74 mln zł;
3) 2028 r. – 24,17 mln zł;
4) 2029 r. – 24,89 mln zł;
5) 2030 r. – 25,63 mln zł;
6) 2031 r. – 26,39 mln zł;
7) 2032 r. – 27,18 mln zł;
8) 2033 r. – 27,99 mln zł;
9) 2034 r. – 28,82 mln zł;
10) 2035 r. – 29,68 mln zł.
2. Organem właściwym do monitorowania wykorzystania limitu wydatków, o którym mowa w ust. 1, jest minister
właściwy do spraw informatyzacji.
3. W przypadku przekroczenia lub zagrożenia przekroczeniem przyjętego na dany rok budżetowy maksymalnego limitu
wydatków określonego w ust. 1 stosuje się mechanizm korygujący polegający na ograniczeniu kosztów związanych z realizacją zadań wynikających z ustawy.
4. Organem właściwym do wdrożenia mechanizmu korygującego, o którym mowa w ust. 3, jest Przewodniczący Komisji.
Minister właściwy do spraw pracy przekazuje samorządom powiatów w latach 2025 i 2026 środki Funduszu
Pracy na dofinansowanie kosztów wynagrodzeń, o których mowa w ustawie z dnia 21 listopada 2008 r. o pracownikach
samorządowych, oraz składek na ubezpieczenia społeczne od wypłaconego dofinansowania do wynagrodzeń pracowników
PUP realizujących zadania określone w ustawie, o którym mowa w art. 280 ust. 1, w wysokości 14 % kwoty środków ustalonej dla województw na rok budżetowy na realizację projektów EFS+, zgodnie z art. 270 ust. 1 i 2.
1. Dane osobowe zgromadzone i przetwarzane w centralnym rejestrze, o którym mowa w art. 4 ust. 4a
ustawy uchylanej w art. 460, stają się danymi zgromadzonymi i przetwarzanymi na podstawie art. 49 ust. 1.
2. Dane osobowe zgromadzone i przetwarzane w rejestrach danych wojewódzkich urzędów pracy, o których mowa
w art. 4 ust. 5f pkt 1 ustawy uchylanej w art. 460, stają się danymi zgromadzonymi i przetwarzanymi na podstawie art. 48
ust. 1–3.
3. Dane osobowe zgromadzone i przetwarzane w rejestrach danych powiatowych urzędów pracy, o których mowa
w art. 4 ust. 5f pkt 2 ustawy uchylanej w art. 460, stają się danymi zgromadzonymi i przetwarzanymi na podstawie art. 47
ust. 1–3.
4. Dane osobowe zgromadzone i przetwarzane przez Ochotnicze Hufce Pracy, Komendanta Głównego Ochotniczych
Hufców Pracy, wojewódzkich komendantów Ochotniczych Hufców Pracy, dyrektorów centrów kształcenia i wychowania
oraz dyrektorów ośrodków szkolenia zawodowego przed dniem wejścia w życie ustawy, stają się danymi zgromadzonymi
i przetwarzanymi na podstawie art. 351 ust. 1–4.
1. Do dnia powołania Rady Rynku Pracy, wojewódzkich rad rynku pracy i powiatowych rad rynku pracy
na podstawie przepisów niniejszej ustawy, zadania tych rad wykonują Rada Rynku Pracy, wojewódzkie rady rynku pracy
i powiatowe rady rynku pracy, działające w składzie i na zasadach określonych w przepisach ustawy uchylanej w art. 460,
nie dłużej jednak niż do dnia 31 grudnia 2025 r.
2. W terminie 3 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy zostaną powołani przewodniczący konwentów, o których
mowa w art. 15 ust. 1–3.
1. Do dnia 31 grudnia 2025 r. WUP właściwy ze względu na siedzibę instytucji szkoleniowej prowadzi rejestr
instytucji szkoleniowych.
2. Rejestr instytucji szkoleniowych jest jawny i może być prowadzony w formie elektronicznej.
3. Minister właściwy do spraw pracy przetwarza informacje o instytucjach szkoleniowych wpisanych do rejestru
instytucji szkoleniowych przekazane przez WUP.
4. Instytucja szkoleniowa oferująca szkolenia dla bezrobotnych i poszukujących pracy może uzyskać zlecenie finansowane ze środków publicznych na prowadzenie tych szkoleń po wpisie do rejestru instytucji szkoleniowych.
5. Instytucja szkoleniowa może ubiegać się o wpis do rejestru instytucji szkoleniowych po złożeniu wniosku o wpis
wraz z informacją o:
1) tematyce prowadzonych szkoleń i przygotowania zawodowego dorosłych;
2) kadrze dydaktycznej;
3) bazie lokalowej, jej wyposażeniu i środkach dydaktycznych;
4) metodach oceny jakości szkoleń;
5) liczbie bezrobotnych i poszukujących pracy objętych szkoleniami i przygotowaniem zawodowym dorosłych w okresie
ostatniego roku;
6) pomocy udzielonej nieodpłatnie uczestnikom i absolwentom szkolenia lub przygotowania zawodowego dorosłych,
polegającej na informowaniu o sytuacji na rynku pracy i zapotrzebowaniu na kwalifikacje.
6. WUP zawiadamia w postaci papierowej lub elektronicznej instytucję szkoleniową o dokonanym wpisie do rejestru
instytucji szkoleniowych oraz przekazuje tę informację ministrowi właściwemu do spraw pracy.
7. Wpis do rejestru instytucji szkoleniowych jest bezpłatny.
8. WUP wykreśla instytucję szkoleniową z rejestru instytucji szkoleniowych:
1) na wniosek instytucji szkoleniowej;
2) w przypadku stwierdzenia prawomocnym wyrokiem naruszenia przepisów ustawy uchylanej w art. 460 lub niniejszej
ustawy;
3) w przypadku zakończenia działalności przez instytucję szkoleniową.
9. Instytucja szkoleniowa ma obowiązek informować WUP o zmianie siedziby, otwarciu i likwidacji oddziałów lub filii.
10. Do dnia 31 grudnia 2025 r. szkolenia, o których mowa w art. 99 ust. 1 pkt 1 i 2 i art. 107 ust. 3 pkt 1, oraz szkolenia
finansowane w ramach pożyczki edukacyjnej, o której mowa w art. 111, prowadzą podmioty wpisane do rejestru instytucji
szkoleniowych.
11. Rejestr instytucji szkoleniowych, o którym mowa w art. 20 ustawy uchylanej w art. 460, staje się rejestrem instytucji szkoleniowych, o których mowa w ust. 1.
12. Instytucje szkoleniowe w rozumieniu ustawy uchylanej w art. 460 stają się instytucjami szkoleniowymi w rozumieniu niniejszej ustawy.
1. Dodatki do wynagrodzenia dla pracowników powiatowych i wojewódzkich urzędów pracy oraz Ochotniczych
Hufców Pracy, przyznane do dnia wejścia w życie ustawy, są wypłacane pracownikom PUP i WUP oraz pracownikom OHP
na zasadach określonych w dotychczasowych przepisach, nie dłużej jednak niż do dnia 31 grudnia 2025 r.
2. Przyznając pierwszy dodatek motywacyjny, o którym mowa w art. 283, kierujący komórką organizacyjną uwzględnia wypłaty dodatków do wynagrodzeń przyznanych niektórym pracownikom na podstawie przepisów ustawy uchylanej
w art. 460, w okresie, za który dodatek motywacyjny jest przyznawany.
1. Wojewódzkie urzędy pracy oraz powiatowe urzędy pracy, o których mowa w przepisach ustawy uchylanej
w art. 460, z dniem wejścia w życie niniejszej ustawy stają się odpowiednio WUP oraz PUP, w rozumieniu niniejszej ustawy.
2. Dyrektorzy wojewódzkich urzędów pracy i wicedyrektorzy wojewódzkich urzędów pracy oraz dyrektorzy powiatowych urzędów pracy i ich zastępcy, o których mowa w przepisach ustawy uchylanej w art. 460, z dniem wejścia w życie
niniejszej ustawy stają się odpowiednio dyrektorami WUP i ich zastępcami oraz dyrektorami PUP i ich zastępcami, w rozumieniu niniejszej ustawy.
1. Komenda Główna Ochotniczych Hufców Pracy, wojewódzkie komendy Ochotniczych Hufców Pracy,
centra kształcenia i wychowania oraz ośrodki szkolenia zawodowego, o których mowa w przepisach ustawy uchylanej
w art. 460, z dniem wejścia w życie niniejszej ustawy stają się odpowiednio Komendą Główną OHP, wojewódzkimi
komendami OHP, centrami kształcenia i wychowania OHP oraz ośrodkami szkolenia zawodowego OHP, w rozumieniu
niniejszej ustawy.
2. Komendant Główny Ochotniczych Hufców Pracy, wojewódzcy komendanci Ochotniczych Hufców Pracy, dyrektorzy centrów kształcenia i wychowania oraz dyrektorzy ośrodków szkolenia zawodowego, o których mowa w przepisach
ustawy uchylanej w art. 460, z dniem wejścia w życie niniejszej ustawy stają się odpowiednio Komendantem Głównym
OHP, wojewódzkimi komendantami OHP, dyrektorami centrów kształcenia i wychowania OHP oraz dyrektorami ośrodków
szkolenia zawodowego OHP, w rozumieniu niniejszej ustawy.
Doradcy EURES niespełniający w dniu wejścia w życie ustawy warunku, o którym mowa w art. 91 ust. 3 pkt 2,
mogą być nadal zatrudnieni na stanowisku doradcy EURES pod warunkiem, że posiadają znajomość języka niemieckiego
lub francuskiego.
1. Pracownik powiatowego urzędu pracy lub Ochotniczego Hufca Pracy zatrudniony w dniu wejścia w życie
ustawy na stanowisku pośrednika pracy – stażysty staje się młodszym doradcą do spraw zatrudnienia, o którym mowa
w art. 89 ust. 1 pkt 1.
2. Pracownik powiatowego urzędu pracy lub Ochotniczego Hufca Pracy zatrudniony w dniu wejścia w życie ustawy
na stanowisku pośrednika pracy staje się doradcą do spraw zatrudnienia lub starszym doradcą do spraw zatrudnienia, o których
mowa w art. 89 ust. 1 pkt 2 lub 3.
3. Pracownik wojewódzkiego urzędu pracy lub powiatowego urzędu pracy, lub pracownik Ochotniczego Hufca Pracy
zatrudniony w dniu wejścia w życie ustawy na stanowisku doradcy zawodowego – stażysty staje się młodszym doradcą
zawodowym, o którym mowa w art. 92 ust. 1 pkt 1.
4. Pracownik wojewódzkiego urzędu pracy lub powiatowego urzędu pracy, lub Ochotniczego Hufca Pracy zatrudniony
w dniu wejścia w życie ustawy na stanowisku doradcy zawodowego staje się doradcą zawodowym lub starszym doradcą
zawodowym, o których mowa w art. 92 ust. 1 pkt 2 lub 3.
5. Inni niż wymienieni w ust. 1–4 pracownicy wojewódzkiego urzędu pracy, powiatowego urzędu pracy oraz Ochotniczych Hufców Pracy, o których mowa w przepisach ustawy uchylanej w art. 460, z dniem wejścia w życie niniejszej
ustawy stają się pracownikami odpowiednio WUP, PUP oraz OHP, w rozumieniu niniejszej ustawy.
6. W terminie 3 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy Komendant Główny OHP, zastępcy Komendanta Głównego
OHP, wojewódzcy komendanci OHP i ich zastępcy, dyrektorzy centrów kształcenia i wychowania OHP oraz dyrektorzy
ośrodków szkolenia zawodowego OHP dostosują się do zakazów określonych w art. 4 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r.
o ograniczeniu prowadzenia działalności gospodarczej przez osoby pełniące funkcje publiczne oraz złożą pierwsze oświadczenie o stanie majątkowym ministrowi właściwemu do spraw pracy albo Komendantowi Głównemu OHP.
1. Minister właściwy do spraw pracy dostosuje systemy teleinformatyczne, wprowadzone i rozwijane przez
tego ministra w publicznych służbach zatrudnienia, do wymagań określonych w ustawie w okresie 2 lat od dnia jej wejścia
w życie.
2. Minister Sprawiedliwości dostosuje system teleinformatyczny, o którym mowa w art. 3a ustawy z dnia 20 sierpnia
1997 r. o Krajowym Rejestrze Sądowym, do wykonywania zadań określonych niniejszą ustawą w okresie 2 lat od dnia wejścia
w życie niniejszej ustawy.
3. Czynności, o których mowa w art. 52 ust. 1 pkt 2, ust. 2 pkt 2 oraz ust. 3, są wykonywane w sposób zgodny z dotychczasowymi przepisami do czasu dostosowania systemów teleinformatycznych do przepisów ustawy, z uwzględnieniem
ust. 1 i 5.
4. Minister właściwy do spraw pracy, marszałek województwa oraz PUP pozyskują nieodpłatnie dane określone
w art. 51 ust. 1 pkt 5 lit. b zawarte w rejestrze, o którym mowa w art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 24 maja 2000 r. o Krajowym
Rejestrze Karnym, po wdrożeniu przez Ministra Sprawiedliwości rozwiązań technicznych dostosowujących ten rejestr do
wykonywania przepisów niniejszej ustawy.
5. Minister Sprawiedliwości ogłasza w swoim dzienniku urzędowym oraz na stronie podmiotowej Biuletynu Informacji
Publicznej urzędu obsługującego tego ministra komunikat określający termin wdrożenia rozwiązań technicznych dostosowujących rejestr, o którym mowa w art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 24 maja 2000 r. o Krajowym Rejestrze Karnym, do wykonywania przepisów niniejszej ustawy. Komunikat ogłasza się w terminie co najmniej 30 dni przed dniem wdrożenia rozwiązań
technicznych określonym w tym komunikacie.
6. Konta założone na portalu www.praca.gov.pl stają się indywidualnymi kontami.
1. Postępowania w sprawach indywidualnych, wszczęte i niezakończone decyzją ostateczną do dnia wejścia
w życie ustawy, są prowadzone na podstawie dotychczasowych przepisów.
2. Do postępowań, o których mowa w art. 18e, art. 18j, art. 18l, art. 18m, art. 18na i art. 19ia ustawy uchylanej
w art. 460, wszczętych i niezakończonych do dnia wejścia w życie niniejszej ustawy, stosuje się przepisy niniejszej ustawy.
3. Do postępowań w sprawie zwrotu środków Funduszu Pracy wykorzystanych niezgodnie z przeznaczeniem, niewykorzystanych, pobranych nienależnie lub w nadmiernej wysokości, wszczętych i niezakończonych do dnia wejścia w życie
ustawy, stosuje się dotychczasowe przepisy.
4. Roszczenia powiatowego urzędu pracy z tytułu nienależnie pobranych świadczeń, o których mowa w art. 76 ust. 2
ustawy uchylanej w art. 460, przedawnione w dniu wejścia w życie niniejszej ustawy, wygasają z dniem wejścia w życie
niniejszej ustawy.
5. Roszczenia, o których mowa w art. 76 ust. 2–4 ustawy uchylanej w art. 460, nieprzedawnione w dniu wejścia w życie
niniejszej ustawy, ulegają przedawnieniu zgodnie z art. 251.
6. W przypadku osoby, która utraciła status bezrobotnego albo poszukującego pracy na podstawie ustawy uchylanej
w art. 460 na wskazany w tej ustawie okres, ponowne nabycie statusu bezrobotnego albo poszukującego pracy może nastąpić w wyniku ponownej rejestracji, po upływie okresu wskazanego w ustawie uchylanej w art. 460, przy spełnieniu warunków wynikających z niniejszej ustawy.
7. W stosunku do osób posiadających status bezrobotnego w dniu wejścia w życie ustawy okres, o którym mowa
w art. 63 ust. 1, liczy się od dnia wejścia w życie ustawy.
1. Wnioski o udzielenie form pomocy, o których mowa w art. 40 ust. 2e i 3a, art. 40b, art. 42, art. 42a, art. 47,
art. 53a, art. 55, art. 60aa, art. 60c, art. 62, art. 66l i art. 66m ustawy uchylanej w art. 460, złożone przed dniem wejścia w życie
niniejszej ustawy, pozostawia się bez rozpoznania.
2. Do wniosków o udzielenie form pomocy, o których mowa w art. 12 ust. 6, art. 40 ust. 1, art. 40a, art. 45, art. 48,
art. 48a, art. 51, art. 51a, art. 53, art. 56, art. 57a, art. 59–59c, art. 60a, art. 60b, art. 60d, art. 61, art. 61b, art. 66c, art. 66n
i art. 73a ustawy uchylanej w art. 460, złożonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, stosuje się przepisy niniejszej ustawy.
3. Do oceny wniosków o udzielenie form pomocy, o których mowa w art. 46 ust. 1 ustawy uchylanej w art. 460, złożonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, stosuje się dotychczasowe przepisy. Umowy na podstawie wniosków
o udzielenie form pomocy, o których mowa w art. 46 ust. 1 ustawy uchylanej w art. 460, niezawarte do dnia wejścia w życie
niniejszej ustawy, zawierane są na podstawie przepisów niniejszej ustawy.
4. Jeżeli z ustawy wynika konieczność złożenia wraz z wnioskiem o udzielenie wsparcia innego oświadczenia niż wymagane przepisami ustawy uchylanej w art. 460, starosta wzywa wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku o wymagane
oświadczenie.
1. Umowy i porozumienia zawarte przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy na podstawie przepisów
ustawy uchylanej w art. 460 są wykonywane na podstawie dotychczasowych przepisów.
2. Umowa zawarta na podstawie art. 109e ust. 2 ustawy uchylanej w art. 460 obowiązuje w brzmieniu dotychczasowym do dnia zawarcia aneksu do umowy na podstawie przepisów niniejszej ustawy. Bank Gospodarstwa Krajowego opracuje regulamin udzielania pożyczek, o którym mowa w art. 191 pkt 6, na podstawie przepisów niniejszej ustawy w terminie
6 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.
3. Umowy o refundację wynagrodzeń wypłacanych młodocianym pracownikom oraz składek na ubezpieczenia społeczne, które zostały zawarte przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, są realizowane na dotychczasowych zasadach
określonych w przepisie art. 12 ust. 6 ustawy uchylanej w art. 460.
1. Zasiłki, stypendia i dodatki aktywizacyjne przyznane przed dniem wejścia w życie ustawy są wypłacane
w wysokości i przez okresy wynikające z dotychczasowych przepisów.
2. Osoby, będące w dniu wejścia w życie niniejszej ustawy w okresie nieprzysługiwania zasiłku dla bezrobotnych,
o którym mowa w art. 75 ust. 1 i 2 ustawy uchylanej w art. 460, nabywają prawo do zasiłku w wysokości i na okresy wynikające z dotychczasowych przepisów.
3. Zasiłki przyznane na podstawie ustawy uchylanej w art. 460 podlegają waloryzacji na podstawie niniejszej ustawy.
4. Zasiłki przyznane do dnia 31 grudnia 2009 r. nie podlegają waloryzacji.
5. PUP może wypłacać zasiłki, stypendia i dodatki aktywizacyjne przyznane przed dniem wejścia w życie ustawy
w sposób wynikający z dotychczasowych przepisów.
Świadczenia przysługujące osobie podlegającej ubezpieczeniu społecznemu rolników, z którą stosunek
pracy lub stosunek służbowy został rozwiązany z przyczyn dotyczących zakładu pracy i która nie jest uprawniona do zasiłku,
przyznane na podstawie art. 62 ustawy uchylanej w art. 460, przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, są finansowane
w wysokości i przez okresy wynikające z dotychczasowych przepisów.
1. Świadczenia szkoleniowe, przyznane na podstawie art. 70 ust. 6 ustawy uchylanej w art. 460, przed dniem
wejścia w życie niniejszej ustawy, są wypłacane w wysokości i przez okresy wynikające z dotychczasowych przepisów.
2. W okresie pobierania świadczenia szkoleniowego, o którym mowa w ust. 1, osoba nie może zarejestrować się w PUP
jako bezrobotny.
Okres pobierania stypendium przyznanego na podstawie art. 53g ust. 1 ustawy uchylanej w art. 460 wlicza się
do okresu pracy wymaganego do nabycia lub zachowania uprawnień pracowniczych oraz okresów składkowych w rozumieniu przepisów o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych.
1. Instrumenty rynku pracy lub usługi rynku pracy, określone w ustawie uchylanej w art. 460, do których
skierowanie nastąpiło albo których realizacja rozpoczęła się przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, są realizowane
na zasadach i przez okres wynikający z dotychczasowych przepisów.
2. Indywidualne plany działania określone w art. 34a ustawy uchylanej w art. 460, których przygotowanie albo realizacja rozpoczęły się przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, są realizowane na zasadach i przez okres wynikający
z dotychczasowych przepisów.
3. PUP są obowiązane niezwłocznie dostosować indywidualne plany działania, o których mowa w ust. 2, jeżeli przewidziane w nich działania nie zostały określone jako formy pomocy w ustawie, a ich realizacja jeszcze się nie rozpoczęła.
Minister właściwy do spraw pracy przygotowuje i przedkłada Radzie Ministrów sprawozdanie za rok 2024
z realizacji Krajowego Planu Działań na Rzecz Zatrudnienia, o którym mowa w art. 3 ust. 1 ustawy uchylanej w art. 460,
na podstawie dotychczasowych przepisów.
Agencja zatrudnienia przedstawia marszałkowi województwa informację określoną w art. 19f ustawy uchylanej w art. 460, za rok 2024 na podstawie dotychczasowych przepisów.
Nabór wniosków oraz zawieranie, realizacja i rozliczanie umów o finansowanie działań w ramach Krajowego Funduszu Szkoleniowego w roku 2025 odbywa się na podstawie dotychczasowych przepisów.
Okres przechowywania danych, o którym mowa w art. 4 ust. 5e ustawy uchylanej w art. 460, może ulec skróceniu do 10 lat, licząc od dnia 1 stycznia roku następującego po roku, w którym dana osoba osiągnęła wiek emerytalny lub
nastąpił jej zgon.
1. Do dnia uzyskania adresu do doręczeń elektronicznych, o którym mowa w art. 2 pkt 1 ustawy z dnia 18 listopada 2020 r. o doręczeniach elektronicznych, podmiot zamierzający prowadzić agencję zatrudnienia podaje we wniosku
o wpis do rejestru agencji zatrudnienia adres do doręczeń, a marszałek województwa doręcza pisma agencji zatrudnienia na
ten adres. Po uzyskaniu adresu do doręczeń elektronicznych agencja zatrudnienia wnosi do marszałka województwa wniosek
o zmianę wpisu w rejestrze agencji zatrudnienia, a marszałek województwa zmienia wpis niezwłocznie.
2. Wpisy do rejestru podmiotów prowadzących agencje zatrudnienia i certyfikaty o dokonaniu wpisu podmiotu do rejestru
podmiotów prowadzących agencje zatrudnienia, uprawniające do świadczenia pośrednictwa pracy albo pracy tymczasowej,
wydane agencjom zatrudnienia przez marszałka województwa na podstawie przepisów ustawy uchylanej w art. 460, zachowują ważność do czasu wykreślenia podmiotu z rejestru agencji zatrudnienia.
3. Wpisy do rejestru podmiotów prowadzących agencje zatrudnienia i certyfikaty o dokonaniu wpisu podmiotu do rejestru podmiotów prowadzących agencje zatrudnienia, uprawniające do świadczenia doradztwa personalnego i poradnictwa
zawodowego, wydane agencjom zatrudnienia przez marszałka województwa na podstawie przepisów ustawy uchylanej
w art. 460, tracą ważność z dniem wejścia w życie niniejszej ustawy.
4. Podmioty, które w dniu wejścia w życie ustawy posiadają wpis do rejestru agencji zatrudnienia, są obowiązane przechowywać wszystkie dokumenty niezbędne do wykazywania spełnienia warunków wymaganych do wykonywania działalności objętej wpisem do rejestru agencji zatrudnienia przez cały okres posiadania wpisu do tego rejestru oraz przez okres
3 lat od dnia wykreślenia podmiotu z rejestru.
5. Podmioty zagraniczne, które nie posiadają wpisu do rejestru agencji zatrudnienia, są obowiązane w terminie 3 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy do uzyskania wpisu do rejestru agencji zatrudnienia.
6. Podmioty wpisane do rejestru agencji zatrudnienia, świadczące usługę, o której mowa w art. 305 ust. 3, przed dniem
wejścia w życie ustawy:
1) nie podlegają warunkowi, o którym mowa w art. 305 ust. 3;
2) składają wniosek o zmianę wpisu, o którym mowa w art. 313 ust. 2, w terminie 3 miesięcy od dnia wejścia w życie
ustawy w celu kontynuowania świadczenia usługi, o której mowa w art. 305 ust. 3, do tego wniosku nie dołączają
oświadczenia, o którym mowa w art. 313 ust. 3 pkt 1;
3) nie podlegają przepisom dotyczącym obligatoryjnego ponownego sprawdzenia przez marszałka województwa warunków prowadzenia agencji zatrudnienia, o których mowa w art. 307, w związku ze złożeniem wniosku o zmianę wpisu
w rejestrze agencji zatrudnienia.
7. Podmioty świadczące usługi w zakresie wskazanym w art. 305 ust. 2 pkt 1 lit. c składają wniosek o wpis do rejestru
agencji zatrudnienia, o którym mowa w art. 309 ust. 1, w terminie 3 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy.
Do świadczenia rodzicielskiego, o którym mowa w art. 17c ustawy zmienianej w art. 391, do którego prawo
powstało przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, stosuje się przepisy art. 17c ust. 6 ustawy zmienianej w art. 391
w brzmieniu dotychczasowym.
Do świadczeń przyznanych na podstawie ustawy uchylanej w art. 460 mają zastosowanie przepisy ustaw
zmienianych w art. 374 i art. 381 w brzmieniu dotychczasowym.
Przepis art. 9 § 1^1 ustawy zmienianej w art. 370, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, stosuje się również
do egzekucji wszczętych po wejściu w życie niniejszej ustawy w postępowaniach egzekucyjnych wszczętych przed dniem
wejścia w życie niniejszej ustawy i niezakończonych przed tym dniem.
Nienależnie pobrane świadczenia przyznane na podstawie ustawy uchylanej w art. 460, po dniu wejścia
w życie niniejszej ustawy podlegają egzekucji i zabezpieczeniu w trybie przepisów ustawy zmienianej w art. 370, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.
1. Do osób pobierających stypendium w okresie odbywania studiów podyplomowych, o których mowa
w art. 6 ust. 1 pkt 9b ustawy zmienianej w art. 380, w zakresie podlegania ubezpieczeniom emerytalnemu i rentowym oraz
wypadkowemu, stosuje się przepisy ustawy zmienianej w art. 380 w brzmieniu dotychczasowym.
2. Do wypadków zaistniałych podczas pobierania stypendium w okresie odbywania studiów podyplomowych, o którym
mowa w art. 3 ust. 3 pkt 4 ustawy zmienianej w art. 386, stosuje się przepisy ustawy zmienianej w art. 386 w brzmieniu
dotychczasowym.
1. W 2025 r., od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy, z ustalonych na rok 2025 na podstawie ustawy uchylanej w art. 460 kwot środków Funduszu Pracy na finansowanie programów na rzecz promocji zatrudnienia, łagodzenia
skutków bezrobocia i aktywizacji zawodowej PUP realizują zadania określone w art. 300 ust. 2.
2. W 2025 r., od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy, z ustalonych na rok 2025 na podstawie ustawy uchylanej
w art. 460 kwot środków Funduszu Pracy na finansowanie innych fakultatywnych zadań WUP realizują zadania określone
w art. 300 ust. 3 pkt 1, 2, 4, 6–10, 12, 14–17, 19–21, 23, 24, 26, 27, 29 i 30.
3. W 2025 r., od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy, z ustalonych na rok 2025 na podstawie ustawy uchylanej
w art. 460 kwot środków Funduszu Pracy na finansowanie innych fakultatywnych zadań PUP realizują zadania określone
w art. 300 ust. 3 pkt 1, 2, 4, 8, 10, 12–14, 16–19, 21, 23, 24, 26–30, 32 i 33.
4. W 2025 r., od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy, z ustalonych na rok 2025 na podstawie ustawy uchylanej
w art. 460 dla Ochotniczych Hufców Pracy kwot środków Funduszu Pracy na finansowanie zadań, OHP realizują zadania
określone w art. 300 ust. 3 pkt 4, 8, 10, 12, 14, 16, 24–27, 29 i 30 oraz ust. 5 pkt 12.
5. W 2025 r., od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy, z ustalonych na rok 2025 na podstawie ustawy uchylanej
w art. 460 dla wojewodów kwot środków Funduszu Pracy, wojewodowie realizują zadania określone w art. 300 ust. 3 pkt 4,
10, 24 i 26.
6. W 2025 r., od dnia wejścia w życie ustawy, z wyodrębnionej na rok 2025 z kwoty środków wynikającej z planu
finansowego Funduszu Pracy na finansowanie w roku 2025 innych fakultatywnych zadań, kwoty środków na finansowanie
zadań ministra właściwego do spraw pracy, minister właściwy do spraw pracy realizuje zadania określone w art. 300 ust. 3
pkt 3–5, 10, 16, 19, 20, 22–24, 26, 27 i 29–31.
7. W 2025 r. rezerwa Funduszu Pracy, o której mowa w art. 267 ust. 2, pozostająca w dyspozycji ministra właściwego
do spraw pracy, stanowi 15 % środków na finansowanie form pomocy dla samorządów powiatów.
W 2025 r. środki Krajowego Funduszu Szkoleniowego są wydatkowane zgodnie z priorytetami przyjętymi
na podstawie art. 4 ust. 1 pkt 7 lit. h oraz i ustawy uchylanej w art. 460, a także zgodnie z podziałem środków dokonanym
na podstawie art. 109 ust. 2d i 2e–2n ustawy uchylanej w art. 460.
1. Program aktywizacyjny dla cudzoziemców realizowany na podstawie art. 62d–62g ustawy uchylanej
w art. 460, w 2025 r. jest finansowany na podstawie dotychczasowych przepisów.
2. Program aktywizacyjny dla osób niepełnosprawnych lub opiekunów osób niepełnosprawnych realizowany na podstawie art. 62h ustawy uchylanej w art. 460, w 2025 r. jest finansowany na podstawie dotychczasowych przepisów.
3. Dofinansowanie kosztów szkolenia z języka polskiego dla obywateli Ukrainy realizowane na podstawie art. 22i
ustawy zmienianej w art. 420 jest finansowane na podstawie dotychczasowych przepisów.
Minister właściwy do spraw pracy realizuje w 2025 r. badania rynku pracy oraz badania dotyczące realizacji
form pomocy, a także prowadzi analizy, upowszechnia ich wyniki, w tym prowadzi coroczną analizę wskaźników efektywności zatrudnieniowej i kosztowej podstawowych form pomocy za 2025 r., na podstawie wskaźników określonych w ustawie uchylanej w art. 460.
W sprawach o świadczenia lub inne formy wsparcia uzależnione od dochodu ustalanego na podstawie przepisów o pomocy społecznej, wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, stosuje się przepisy
art. 8 ust. 4 pkt 22 ustawy zmienianej w art. 392.
1. Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie:
1) art. 4 ust. 2, art. 12 ust. 8, art. 16, art. 23 ust. 13, art. 36 ust. 8, art. 46 ust. 6 i 6a, art. 53 ust. 9, art. 69b ust. 7 i art. 71 ust. 8
ustawy uchylanej w art. 460, zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych na podstawie
art. 26 ust. 5, art. 350, art. 352, art. 14, art. 29 ust. 3, art. 160, art. 171, art. 124, art. 133 i art. 256 ust. 5,
2) art. 35 ust. 5 ustawy uchylanej w art. 460, zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art. 98 i art. 113,
3) art. 108 ust. 3 i art. 109 ust. 11 ustawy uchylanej w art. 460, zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art. 277,
4) art. 49 ust. 2 i 4 ustawy zmienianej w art. 380, zachowują moc do dnia wejścia w życie nowych przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art. 49 ust. 2 i 4 ustawy zmienianej w art. 380
– jednak nie dłużej niż przez okres 6 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.
2. Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie:
1) art. 20 ust. 9 ustawy uchylanej w art. 460, zachowują moc do dnia 31 grudnia 2025 r.;
2) art. 322 ustawy zmienianej w art. 419, zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych
na podstawie art. 322 ustawy zmienianej w art. 419 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, jednak nie dłużej niż przez
okres 9 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.
1. Układy zbiorowe pracy zawarte do dnia wejścia w życie niniejszej ustawy pozostają w mocy albo są stosowane do dnia upływu terminu wypowiedzenia albo rozwiązania takiego układu albo do dnia upływu terminu obowiązywania
takiego układu, jeżeli jest w nim wskazany.
2. Porozumienia i regulaminy regulujące zasady pracy zdalnej, porozumienia o stosowaniu przerywanego czasu pracy
oraz o przedłużeniu okresu rozliczeniowego czasu pracy zawarte do dnia wejścia w życie niniejszej ustawy pozostają
w mocy albo są stosowane do dnia upływu terminu obowiązywania takiego porozumienia lub regulaminu, jeżeli jest w nim
wskazany.
3. Do rokowań nad zawarciem układu zbiorowego pracy rozpoczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie
niniejszej ustawy stosuje się przepisy działu jedenastego Kodeksu pracy dotyczące rokowań.
1. Minister właściwy do spraw pracy tworzy KEUZP w terminie 2 lat od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.
2. W terminie jednego roku od utworzenia KEUZP pracodawca objęty postanowieniami układu zbiorowego pracy lub
porozumienia zbiorowego podlegającego zgłoszeniu do KEUZP dokonuje zgłoszenia do tej ewidencji informacji, o których
mowa w art. 33 ust. 1, wraz z cyfrowym odwzorowaniem treści układu zbiorowego pracy lub porozumienia zbiorowego
oraz protokołów dodatkowych, z zastrzeżeniem że wskazywane informacje, o których mowa w art. 33 ust. 1, są aktualne
na dzień zgłoszenia.
3. Do czasu utworzenia KEUZP obowiązek zgłaszania informacji, o których mowa w art. 33 ust. 1 i art. 34 ust. 1, jest
realizowany przez przekazanie drogą elektroniczną zgłoszenia zawierającego wymagane informacje opatrzonego kwalifikowanym podpisem elektronicznym lub podpisem zaufanym wraz z cyfrowym odwzorowaniem treści układu zbiorowego pracy,
porozumienia zbiorowego lub protokołów dodatkowych do ministra właściwego do spraw pracy. Minister właściwy do spraw
pracy potwierdza prawidłowe dokonanie zgłoszenia informacji drogą elektroniczną, a w przypadku przekazania informacji,
o których mowa w art. 33 ust. 1, nadaje numer układowi zbiorowemu pracy lub porozumieniu zbiorowemu. Przepisy
art. 16 ust. 1 i 2 stosuje się odpowiednio.
4. Potwierdzenie prawidłowego przekazania informacji jest przesyłane przez ministra właściwego do spraw pracy w terminie 3 miesięcy od dnia wpłynięcia zgłoszenia zgodnie z ust. 2 i 3.
5. Informacje, o których mowa w ust. 3, dotyczące protokołów dodatkowych do zakładowych układów zbiorowych
pracy są przekazywane niezwłocznie przez urząd obsługujący ministra właściwego do spraw pracy do właściwego okręgowego inspektora pracy.
Minister właściwy do spraw pracy ogłasza w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”
komunikat określający termin utworzenia KEUZP. Komunikat ogłasza się w terminie co najmniej jednego miesiąca przed
dniem utworzenia KEUZP.
W terminie 3 lat od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy egzemplarze obowiązujących układów zbiorowych
pracy, protokołów dodatkowych do tych układów, porozumień o stosowaniu układów oraz protokołów dodatkowych do tych
porozumień, będące w dyspozycji okręgowych inspektorów pracy oraz ministra właściwego do spraw pracy, są zwracane do:
1) pracodawcy będącego stroną zakładowego układu zbiorowego pracy;
2) pracodawcy lub organizacji pracodawców będących stroną ponadzakładowego układu zbiorowego pracy.
1. Pierwsze sprawozdanie, o którym mowa w art. 35 ust. 1, obejmuje lata 2021–2023.
2. Pierwsze sprawozdanie, o którym mowa w art. 35 ust. 1, może nie zawierać danych statystycznych i informacji, które
nie były dostępne przed dniem 15 listopada 2024 r.
1. Maksymalny limit wydatków z budżetu państwa przeznaczonych na wykonywanie zadań wynikających
z niniejszej ustawy wynosi w roku:
1) 2026 – 2,8 mln zł;
2) 2027 – 0,6 mln zł;
3) 2028 – 0,6 mln zł;
4) 2029 – 0,6 mln zł;
5) 2030 – 0,6 mln zł;
6) 2031 – 0,6 mln zł;
7) 2032 – 0,6 mln zł;
8) 2033 – 0,6 mln zł;
9) 2034 – 0,6 mln zł;
10) 2035 – 0,6 mln zł.
2. W przypadku przekroczenia lub zagrożenia przekroczeniem przyjętego na dany rok budżetowy maksymalnego limitu
wydatków określonego w ust. 1 stosuje się mechanizm korygujący polegający na zmniejszeniu wydatków budżetu państwa
będących skutkiem finansowym niniejszej ustawy.
3. Organem właściwym do monitorowania limitów wydatków, o których mowa w ust. 1, i wdrożenia mechanizmu korygującego, o którym mowa w ust. 2, jest minister właściwy do spraw pracy.
1. W terminie 14 dni od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy zarządca rozliczeń rynku mocy, o którym
mowa w art. 61 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 12, przekazuje Prezesowi Urzędu Regulacji Energetyki informacje o:
1) wysokości kosztów, o których mowa w art. 77 ust. 3 i 4 ustawy zmienianej w art. 12;
2) prognozowanym stanie środków pieniężnych na rachunku opłaty, o której mowa w art. 69 ust. 1 ustawy zmienianej
w art. 12, zwanej dalej „opłatą mocową”, na dzień 31 grudnia 2025 r.
2. W terminie 14 dni od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy operator, o którym mowa w art. 2 ust. 1 pkt 27 ustawy
zmienianej w art. 12, przekazuje Prezesowi Urzędu Regulacji Energetyki informacje o sumie iloczynów obowiązków mocowych, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 23 ustawy zmienianej w art. 12, wynikających z umów mocowych, o których
mowa w art. 41 ustawy zmienianej w art. 12, zawartych w toku aukcji, obejmujących rok dostaw 2026, i ich cen, uwzględniających coroczne waloryzacje tych cen obowiązku mocowego dla wieloletnich umów mocowych, o których mowa w art. 60
ust. 4 ustawy zmienianej w art. 12, oraz pomniejszenia wynagrodzeń, o których mowa w art. 62 ust. 1 ustawy zmienianej
w art. 12.
3. W terminie 30 dni od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy Prezes Urzędu Regulacji Energetyki dokonuje ponownej kalkulacji stawek opłaty mocowej na 2026 r., pomniejszonych o należny podatek od towarów i usług w rozumieniu
ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2025 r. poz. 775, 894, 896 i 1203), i publikuje
w Biuletynie Urzędu Regulacji Energetyki:
1) stawki opłaty mocowej na 2026 r.;
2) wybrane godziny doby przypadające na godziny szczytowego zapotrzebowania na moc w systemie, o którym mowa
w art. 2 ust. 1 pkt 32 ustawy zmienianej w art. 12, wyznaczone odrębnie dla kwartałów roku dostaw – na potrzeby obliczania opłaty mocowej należnej od odbiorców końcowych, przy czym dla okresów przypadających przed dniem
1 stycznia 2028 r. – wyłącznie na potrzeby obliczania opłaty mocowej należnej od odbiorców końcowych, o których
mowa w art. 89a ust. 1 pkt 2 ustawy zmienianej w art. 12.
Do rozliczenia rekompensaty z tytułu stosowania ceny maksymalnej, o której mowa w art. 8 ust. 1 ustawy
zmienianej w art. 15, za stosowanie ceny maksymalnej, o której mowa w art. 2 pkt 1 ustawy zmienianej w art. 15, za okres
od dnia 1 lipca 2025 r. do dnia 30 września 2025 r., stosuje się przepis art. 8 ust. 3d ustawy zmienianej w art. 15, w brzmieniu
nadanym niniejszą ustawą.
1. W celu zastosowania ceny maksymalnej, o której mowa w art. 3 ust. 1 pkt 1 lit. e ustawy zmienianej w art. 15,
w rozliczeniach z odbiorcami uprawnionymi, o których mowa w art. 2 pkt 2 lit. a tej ustawy, za okres od dnia 1 października
2025 r. do dnia wejścia w życie niniejszej ustawy, podmiot uprawniony, o którym mowa w art. 3 ust. 1 ustawy zmienianej
w art. 15, dokonuje korekty rozliczeń za ten okres w kolejnych okresach rozliczeniowych następujących po dniu wejścia
w życie niniejszej ustawy.
2. W okresie od dnia 1 października 2025 r. do dnia wejścia w życie niniejszej ustawy przepisu art. 31 ust. 1 pkt 1
ustawy zmienianej w art. 15, w zakresie obowiązku, o którym mowa w art. 3 ust. 1 tej ustawy, nie stosuje się.
3. Wniosek o wypłatę rekompensaty, o którym mowa w art. 11 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 15, za każdy z miesięcy
przypadających w okresie od dnia 1 października 2025 r. do dnia wejścia w życie niniejszej ustawy składa się do 25. dnia
miesiąca następującego po miesiącu wejścia w życie ustawy.
1. Maksymalny limit wydatków z budżetu państwa przeznaczonych na wypłatę bonów ciepłowniczych, o których
mowa w art. 2, w latach 2026–2036 wynosi 889 400 000 zł, w tym:
1) w 2026 r. – 884 400 000 zł;
2) w 2027 r. – 1 000 000 zł;
3) w 2028 r. – 1 000 000 zł;
4) w 2029 r. – 1 000 000 zł;
5) w 2030 r. – 1 000 000 zł;
6) w 2031 r. – 1 000 000 zł;
7) w 2032 r. – 0 zł;
8) w 2033 r. – 0 zł;
9) w 2034 r. – 0 zł;
10) w 2035 r. – 0 zł.
2. Minister właściwy do spraw energii monitoruje wykorzystanie limitu wydatków, o którym mowa w ust. 1.
3. W przypadku gdy wykorzystanie środków wyniesie więcej niż 90 % środków, o których mowa w ust. 1 we wprowadzeniu do wyliczenia, wysokość wypłacanych bonów ciepłowniczych podlega proporcjonalnemu obniżeniu tak, aby łączna
wysokość wypłacanych bonów była równa maksymalnemu limitowi środków finansowych przeznaczanych na przyznanie
bonów.
Do umów zawartych przed dniem wejścia w życie niniejszego przepisu stosuje się przepisy ustaw zmienianych w art. 2 i art. 9, w brzmieniu dotychczasowym.
1. Do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy stosuje się przepisy
ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.
2. W okresie roku od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy, jeżeli nie jest możliwe wniesienie pisma procesowego
za pośrednictwem systemu teleinformatycznego, o którym mowa w art. 9 § 1^1 ustawy zmienianej w art. 1, adwokat, radca
prawny, rzecznik patentowy, Prokuratoria Generalna Rzeczypospolitej Polskiej lub prokurator może wnieść za pośrednictwem portalu informacyjnego, o którym mowa w art. 53e § 1 ustawy zmienianej w art. 6:
1) zgłoszenie się do udziału w sprawie;
2) zawiadomienie o wypowiedzeniu pełnomocnictwa procesowego;
3) zawiadomienia, o których mowa w art. 136 § 1, 4 i 5 oraz art. 387^1;
4) oświadczenie w przedmiocie zgody na mediację;
5) wniosek o przeprowadzenie posiedzenia zdalnego;
6) apelację, zażalenie, z wyłączeniem zażaleń, o których mowa w art. 394^1 § 1 i 1^1, lub skargę na orzeczenie referendarza
sądowego;
7) pisma procesowe w toku postępowań wywołanych wniesieniem apelacji, zażalenia lub skargi na orzeczenie referendarza sądowego;
8) wniosek o doręczenie orzeczenia wraz z uzasadnieniem, jak również pismo uzupełniające braki formalne takiego
wniosku;
9) wniosek o nadanie klauzuli wykonalności tytułom egzekucyjnym, o których mowa w art. 777 § 1 i 1^1, z wyłączeniem
wniosków w przypadkach, o których mowa w art. 778^1, art. 778^2, art. 778^3, art. 787, art. 787^1, art. 788 oraz art. 789;
10) wniosek o wydanie odpisu prawomocnego orzeczenia.
3. Do pism procesowych, o których mowa w art. 1301a § 1 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu dotychczasowym,
wniesionych przed dniem wejścia w życie niniejszego przepisu, które nie mogły otrzymać prawidłowego biegu wskutek
niezachowania warunków formalnych, stosuje się przepis art. 1301a ustawy zmienianej w art. 1.
4. Do doręczeń dokonanych przed dniem wejścia w życie niniejszego przepisu stosuje się przepisy art. 131^1 § 2 oraz
art. 1311a § 2 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu dotychczasowym.
5. Do wniosków o zatwierdzenie ugody wniesionych i nierozpoznanych do dnia wejścia w życie niniejszej ustawy stosuje się przepisy ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu dotychczasowym.
6. Do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy przepisy art. 103 ustawy
zmienianej w art. 1 stosuje się w brzmieniu dotychczasowym.
7. Przepisy art. 4583a ustawy zmienianej w art. 1 stosuje się w postępowaniach wszczętych po dniu wejścia w życie
niniejszej ustawy.
Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 53e § 2 ustawy zmienianej w art. 6 zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art. 53e § 2 ustawy zmienianej
w art. 6, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, jednak nie dłużej niż przez 12 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej
ustawy.
1. Do zamówień na usługi lub dostawy udzielane przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych, w związku z wykonaniem przepisów dotyczących zwolnienia z opłacenia składek, o których mowa w art. 17a ustawy zmienianej w art. 1,
nie stosuje się przepisów o zamówieniach publicznych.
2. Zakład Ubezpieczeń Społecznych, w terminie 14 dni od dnia udzielenia zamówienia na usługi lub dostawy, o którym
mowa w ust. 1, zamieszcza w Biuletynie Zamówień Publicznych informację o udzieleniu tego zamówienia, w której podaje:
1) nazwę i adres siedziby zamawiającego;
2) datę i miejsce zawarcia umowy lub informację o zawarciu umowy drogą elektroniczną;
3) opis przedmiotu umowy, z wyszczególnieniem odpowiednio ilości rzeczy lub innych dóbr lub zakresu usług;
4) wartość umowy;
5) okoliczności faktyczne uzasadniające udzielenie zamówienia bez zastosowania przepisów o zamówieniach publicznych;
6) nazwę (firmę) podmiotu albo imię i nazwisko osoby, z którymi została zawarta umowa.